Akademia Terapii Transpersonalnej

Terminy szkoleń

WROCŁAW

I moduł – 13.03.2021
II moduł – 17.04.2021
III moduł – 22.05.2021
IV moduł – 12.06.2021
V moduł – 3.07.2021
VI moduł – 11.09.2021
VII moduł – 2.10.2021

Cena: 697 zł / moduł


Opis szkolenia

Idea transpersonalna zakłada, że aktywność człowieka można postrzegać z perspektywy ponad osobowej, pod warunkiem, że jesteśmy w stanie wykorzystać do tego naszą wyobraźnię. Warunkiem koniecznym jest także brak identyfikacji z ego. Praca na poziomie transpersonalnym przypomina sytuację, w której precyzyjnie i bez emocji dostrzegamy problemy innych osób, a ich rozwiązanie jest dla nas jasne i oczywiste.

Model transpersonalny oferuje szereg narzędzi pozwalających na wykorzystanie własnej wyobraźni, byśmy byli w
stanie spojrzeć na siebie w taki sposób, w jaki widzimy innych ludzi. Bo kiedy znika identyfikacja z ego, rozwiązywanie naszych problemów staje się łatwe i zaskakująco szybkie. Ten sposób postrzegania siebie jest nie tylko obecny w dokonaniach takich badaczy, jak: Assagioli, Maslow czy Whitmore, ale również w wielu systemach filozoficznych Wschodu, jak na przykład w Bön – powstałym w Tybecie, zanim jeszcze pojawił się tam buddyzm. Obecnie techniki pochodzące z modelu transpersonalnego stają się przedmiotem zainteresowania coraz większej grupy psychologów, psychoterapeutów, jak również psychiatrów. Okazują się niezwykle skuteczne i przydatne wszędzie tam, gdzie chcemy pomóc drugiemu człowiekowi pokonać wiele problemów o psychologicznym podłożu. Model transpersonalny ułatwia i przyspiesza to zadanie.

Akademia Terapii Transpersonalnej składa się z dwóch etapów, na które przypada 7 modułów.  Każdy moduł to całodniowe szkolenie podzielone na część teoretyczną w formie wykładu oraz część praktyczną w formie ćwiczeń w grupach 3 osobowych (klient-terapeuta-supervisor).

Etap I: to 3 moduły w formie zajęć teoretyczno-praktycznych

  1. Oś czasu
  2. Oś relacji
  3. Oś ról

Etap II: to 4 moduły w formie zajęć teoretyczno-prkatycznych

  1. Oś motywacji
  2. Oś świadomości
  3. Oś archetypu
  4. Oś transpersonalna

Kursant po każdym module otrzymuje zaświadczenie o uczestnictwie, a po ukończeniu całego szkolenia dostaje certyfikat.

Po zaliczeniu całego programu, uczestnik otrzymuje certyfikat ukończenia Akademii Terapii Transpersonalnej. Upoważnia to do stosowania w pracy metod i narzędzi modelu transpersonalnego, nie jest jednak równoznaczny z uzyskaniem uprawnień certyfikowanego terapeuty transpersonalnego.

 


Prowadzący


Plan zajęć

  • Punktem wyjścia pracy na osi czasu jest założenie, że do każdego istotnego wydarzenia, okresu czy odcinka naszego życia jest przypisana nasza określona osobowość. Zgodnie z tym założeniem otrzymujemy szereg osobowości: przeszłych, teraźniejszych i przyszłych, przy czym różnią się one od siebie wiedzą, doświadczeniem, umiejętnościami oraz poziomem świadomości. W takim ujęciu można się uczyć się również od osobowości przyszłych, takich, które dopiero zostaną stworzone - jeśli wyobrażę sobie siebie za dziesięć lat i zapytam co dzisiaj powinienem zrobić, aby osiągnąć zamierzony cel, to najprawdopodobniej dostanę precyzyjną odpowiedź. Istnieje cały system komunikowania osobowości na linii czasu. Uzyskamy w ten sposób niezbędne informacje do podejmowania odpowiednich decyzji, a także będziemy w stanie rozwiązywać wiele problemów zaimplementowanych nam w dzieciństwie, które dzisiaj utrudniają nam życie. To idealna metoda na pokonanie takich potworów, jak np. wewnętrzny krytyk, wymagający perfekcjonista, którego oczekiwań nie sposób spełnić, czy też osobowość katująca nas poczuciem bezradności w najmniej oczekiwanych, życiowych sytuacjach.
  • Oś ta dedykowana jest naszym rolom, które zgodnie z teorią Goffmana odgrywamy nieustannie, ilekroć ktoś nas obserwuje. Wówczas, z lepszym lub gorszym skutkiem, odtwarzamy rolę prezesa, ojca, managera, żony, szefowej czy matki. I właśnie na tej płaszczyźnie zachodzi najwięcej konfliktów, ponieważ poszczególne osobowości mają określone wartości, potrzeby, obowiązki i prawa. Rozwiązanie takiego konfliktu możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy potrafimy spojrzeć na tworzone w ten sposób osobowości bez identyfikacji z jakąkolwiek z nich. Z poziomu transpersonalnego, bezstronnego moderatora, jesteśmy zdolni do zawarcia kompromisu, dzięki któremu zaczną być respektowane odpowiednie wartości, potrzeby, realizowane obowiązki i przyznawane nagrody. Kluczem jednak jest bezstronność, bez której któraś z osobowości zawsze będzie dążyła do przejęcia kontroli nad całym systemem. A to nigdy nie wróży niczego dobrego.
  • Oś ta dotyczy relacji, które budujemy z innymi ludźmi. W tym wypadku model transpersonalny również jest niezwykle pomocny, ponieważ relacje z innymi ludźmi tworzymy przede wszystkim w naszych głowach. To tam powstaje filtr, przez który widzimy innych ludzi, tam konstruujemy wyobrażenia i opinie na ich temat. Z założenia te wyobrażenia nigdy nie są obiektywne. Transpersonalna oś relacji zakłada, że w istocie relacja nie zachodzi pomiędzy dwoma realnymi osobami, a jedynie pomiędzy ich wyobrażeniami o sobie nawzajem. Ale nie koniec na tym, ponieważ takich wyobrażeń jest więcej – pojawiają się również wyobrażenia na nasz własny temat. W ten sposób otrzymujemy układ złożony z dwóch osób i czterech wyobrażeń: dwóch cudzych i dwóch własnych. Układ ten w modelu transpersonalnym nazywamy heksagonem relacji, w którym stosunkowo łatwo rozwiązać dowolny konflikt, ponieważ źródłem większości konfliktów jest właśnie różnica wyobrażeń. Model transpersonalny bardzo szybko rozwiązuje tego typu konflikty poprzez zweryfikowanie danych wyobrażeń.
  • Na tej osi postrzegamy tworzone przez nas osobowości z perspektywy propulsyjnego systemu, rozróżniającego mechanizmy motywacji „do” i mechanizmy motywacji „od”. Zazwyczaj motywacją jest realizacja jakiegoś celu (według przebrzmiałych teorii powinien on utrzymywać nas w tym większym zaangażowaniu, im sam jest większy i trudniejszy do osiągnięcia). Jednak mierząc się z dużym, trudnym i wymagającym olbrzymiego wysiłku celem często przegrywamy z prozą życia i wszczepiamy sobie przy okazji przekonanie przekonanie, że „tu i teraz” nie możemy być ani spełnieni, ani też szczęśliwi. Zaczynamy wierzyć, że jest to możliwe jedynie w przyszłości, po spełnieniu określonych warunków. W transpersonalnej osi motywacji postrzegamy siebie jako nierozłączny duet dwóch osobowości: aktywnej i pasywnej. Nie oceniając ani jednej, ani drugiej, czerpiemy wartość z zasobów dostarczanych przez obydwie, ponieważ każda z ich ma wiele do zaoferowania.
  • Oś ta wskazuje poziom oraz kierunek rozwoju naszej świadomości. Posługujemy się tutaj prostym założeniem: nasze osobowości posługują się różnymi poziomami świadomości, co ujawnia się w ich stosunku do określonych obszarów życia: inności, natury, zaufania wobec własnego, wyższego „ja” czy też możliwości kontaktu z istotą duchowości. Kolejne poziomy stratyfikujące świadomość porządkujemy w modelu transpersonalnym, posiłkując się pracami takich badaczy, jak: David Hawkins, który opracował strukturę poziomów świadomości, Clare W. Graves, który pracował nad teorią faz istnienia, czy też Don Beck, który badał proces ewolucji ludzkiej świadomości, w efekcie czego opracował diagram strumieni „self”. W pracy na osi świadomości istotne jest, aby dostrzec klucz w postrzeganiu dynamiki rozwoju naszej świadomości, a co za tym idzie nabyć umiejętność diagnozy konkretnych problemów w kontekście rozumienia, jaki poziom świadomości je generuje. W tej osi rozwiązanie znajduje się zawsze na poziomach przewyższających te, które są za dany problem odpowiedzialne. Pomoc zatem nadchodzi zawsze z poziomu wyższego, stąd tak istotne jest by osoba prowadząca proces transpersonalny na tej osi sama wcześniej odbyła tę fascynującą podróż w głąb naszej świadomości.
  • Oś ta bada naszą zdolność do spójnego budowania swojego archetypu: takiej konfiguracji osobowości, która jest dostępna wyłącznie z poziomu kreacji tychże. W tym obszarze i na tym poziomie samopoznania zajmujemy się taką konstrukcją osobowości, by w jej efekcie powstał prawdziwy, spójny i skuteczny archetyp. Kompletna, wiarygodna i zgodna ze stanem rzeczywistym osobowość z jednej strony musi budzić zaufanie innych, a z drugiej strony jest adekwatna do wszelkich predyspozycji, talentów i właściwości zainteresowanego. Praca na tej osi nie polega na odnajdywaniu i rozwiązywaniu problemów, ale na zdobywaniu umiejętności konstruowania – życiowej misji, poczucia właściwego, spełnionego istnienia, takiego zestawu cech, właściwości i atrybutów, które będą stanowiły niewyczerpane źródło energii oraz drogowskaz dla naszej aktywności. Na tej osi dokonuje się nieodwracalna zmiana systemu i całkowite przewartościowanie dotychczasowej percepcji siebie.
  • Na tym poziomie wkraczamy na poziom duchowy, gdzie muszą się dokonać dwa procesy: separacja i ponowne połączenie. Pierwszy z nich jest warunkiem odzyskania władzy nad tym, co odseparowane. Twórca jest w stanie zarządzać swoim dziełem jedynie wówczas, kiedy nie uważa się za własne dzieło. Jeśli spojrzymy z tej perspektywy na własne emocje, ciało, umysł, czy całą materię, zdobywamy wówczas zdolność nowej jakości korzystania z tych wszystkich rzeczy. Stajemy się ich świadomymi i odpowiedzialnymi użytkownikami. Widzimy wyraźnie dlaczego określone działanie nie przynosi oczekiwanego efektu. I dopiero wówczas nadchodzi pora na drugi proces - ponownego zjednoczenia. Uzyskania jedności i spójności ciała, umysłu, emocji i myśli. Ale już w zupełnie nowej, odmienionej i precyzyjnie funkcjonującej formie. Mimo, iż powyższy model separacji i połączenia przewija się we wszystkich systemach, tradycjach i religiach, traktujemy go tutaj wyłącznie w kontekście psychologicznych i socjologicznych mechanizmów zarządzania własnym istnieniem.

0